زمینه و اهداف: امروزه استفاده از مواد ضدعفونی کننده حفره نظیر کلرهگزیدین پس از تراش و قبل از قرار دادن ماده ترمیمی مقبولیت یافته است. اما عده ای از محققین اعتقاد دارند که این مواد با عملکرد رزین های چسباننده تداخل می کنند. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر ضدعفونی کردن حفره با کلرهگزیدین بر ریزنشت لبه جینجیوالی حفرات کلاس پنج کامپوزیتی ترمیم شده با رزین چسباننده سلف اچ یک مرحله ای (نسل هفتم) بصورت آزمایشگاهی در دندان گاو بود.مواد و روش ها: در سطوح باکال 60 دندان انسیزور دائمی گاو، حفرات کلاس پنج تراش داده شد بطوریکه لبه اکلوزالی در مینا و لبه جینجیوالی در عاج قرار داشت. دندان ها به صورت تصادفی به دو گروه 30 تایی تقسیم شدند. در گروه اول، نمونه ها بدون استفاده از کلرهگزیدین و در گروه دوم با استفاده از کلرهگزیدین ترمیم شدند. در هر دو گروه از رزین چسباننده سلف اچ یک مرحله ای (Clearfil tri S Bond) و کامپوزیت Z100 به روش لایه لایه، به منظور ترمیم استفاده گردید. پس از پرداخت و پالیش، نمونه ها تحت عمل ترموسایکلینگ قرار گرفتند. سپس در محلول فوشین بازی 2% به مدت 24 ساعت قرار داده شده و پس از برش، ریزنشت لبه جینجیوالی نمونه ها زیر استریو میکروسکوپ مورد ارزیابی قرار گرفت. به منظور مقایسه میزان ریزنشت در دو گروه، از آزمون ناپارامتریک Mann-Whitney U استفاده گردید. در این مطالعه P<0.05 معنی دار تلقی شد.یافته ها: تفاوت آماری معنی داری در میزان ریزنشت دو گروه وجود نداشت (P=0.91).نتیجه گیری: استفاده از کلرهگزیدین به عنوان ضدعفونی کننده حفره اثری بر میزان ریزنشت لبه جینجیوالی حفرات کلاس پنج کامپوزیتی ترمیم شده با رزین چسباننده سلف اچ یک مرحله ای نداشت.

زمینه و هدف: استفاده از رزین های چسباننده یکی از روش های بهبود تطابق لبه ای و کاهش ریز نشت ترمیم های کامپوزیت است. هدف از این مطالعه مقایسه ریز نشت ترمیم های کلاس پنج کامپوزیتی باند شده با رزین های چسباننده خود اچ کننده دو مرحله ای و تک مرحله ای به صورت آزمایشگاهی بود. روش بررسی: در سطوح باکال 30 دندان پر مولر سالم انسانی کشیده شده، حفرات کلاس پنج تعبیه شد. دندانها به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در گروه 1، از رزین چسباننده خود اچ کننده دو مرحله ای و در گروه 2، از رزین چسباننده خود اچ کننده تک مرحله ای استفاده شد و دندان ها با کامپوزیت ترمیم شدند. پس از ترموسایکلینگ، رنگ آمیزی و برش، ریز نشت نمونه ها، زیر استریومیکروسکوپ مورد ارزیابی قرار گرفت. به منظور مقایسه ریزنشت در لبه های اکلوزالی و جینجیوالی در هر گروه، از آزمون Wilcoxon استفاده گردید و جهت مقایسه ریز نشت در لبه های اکلوزالی و جینجیوالی در دو رزین چسباننده، از آزمون Mann-Whitney U استفاده شد. یافته ها: تفاوت آماری معنی داری، در میزان ریز نشت لبه های اکلوزالی وجینجیوالی در دو گروه وجود داشت (P<0.05). در مقایسه میزان ریز نشت دو رزین چسباننده در لبه های اکلوزالی و جینجیوالی، تفاوت آماری معنی داری مشاهده نشد (P>0.05). نتیجه گیری: در هر دو گروه، ریز نشت در لبه های جینحیوالی به طور معنی داری بیشتر از لبه های اکلوزالی بود و تفاوتی در میزان ریز نشت لبه های اکلوزالی و جینجیوالی در دو سیستم چسباننده وجود نداشت.

مقدمه: بیشترین محل ایجاد پوسیدگی در مولرهای دایم تازه رویش یافته پیت و شیارها هستند، در عین حال کاربرد فیشورسیلنت در این دندان ها به علت دشواری در کنترل رطوبت، مورد سوال است. هدف از این مطالعه، بررسی کلینیکی کاربرد دو نوع باندینگ عاجی همراه با فیشور سیلنت در مولرهای اول تازه رویش یافته بود.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی بر روی هر 4 مولر اول فک بالا و پایین در 56 کودک 7-6 ساله انجام شد. باندینگ های سلف-اچ (پرامپت) یا توتال-اچ (اچ-اگزایت) بدون دستکاری سطح، به طور تصادفی و به روش Split mouth در هریک از دو مولر قرینه فک بالا و پایین بکار رفتند. باندینگ ها در یک لایه و قبل از قرار دادن فیشور سیلنت کیور شدند. بررسی سطوح در فواصل 6 ماهه و یک ساله انجام و سیلنت هایی که کامل یا نسبی از دست رفته بودند مجددا تکرار شدند. ارزیابی سیلنت ها بر اساس روش CCC (Color, Coverage, Caries) آنالیز داده ها با آزمون Wilcoxon انجام شد.یافته ها: باندینگ اگزایت از نظر گیر و پیشگیری از پوسیدگی، برتری معنی داری را در هر دو فک نشان داد p=0.001 در گروه اگزایت، گیر سیلنت ها در فک پایین بیشتر از بالا بود ((P=0.027، در حالی که پرامپت تفاوت معنی داری بین دو فک نداشت. در مواردی که سیلنت به طور نسبی از دست رفته بود شدت پوسیدگی در گروه پرامپت به طرز معنی دار بیشتر از گروه اگزایت بود.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه کاربرد روش اچ-باند (اگزایت) همراه سیلنت بر باندینگ های سلف اچ ترجیح دارد.

سابقه و هدف: ریزنشت از علل اصلی مشکلات ترمیم های کامپازیت است. اغلب شکست های کلینیکی دیده شده در ترمیم ها ناشی از سیل لبه ای ناکافی است. هدف از این مطالعه مقایسه ریزنشت چسب عاجی تک مرحله ای سلف اچ با چسب عاجی دو مرحله ای توتال اچ است.مواد و روشها: در این مطالعه آزمایشگاهی، یک حفره کلاس 5 با لبه اکلوزالی مینایی و لبه جینجیوالی عاجی (5 mm طول،2 mm  عرض و 2 mm عمق) در سطح باکال 30 مولر انسانی تراشیده شد. دندان ها بطور تصادفی به دو گروه 15 تایی. ترمیمهای باند شده با چسب عاجی توتال اچ (Adper Single Bond 2) و ترمیم های باند شده با چسب عاجی سلف اچ (S3 Clearfil Bond) تقسیم شدند. پس از قرارگیری در معرض سیکل ترموسیکلینگ و رنگ آمیزی با محلول نیترات نقره %50 وزنی، دندان ها به دو نیمه مزیال و دیستال، برش خوردند. میزان نفوذ رنگ با استریومیکروسکوپ اندازه گیری شد و داده های بدست آمده ثبت و مورد مقایسه قرار گرفت.یافته ها: میزان ریزنشت دیواره مینایی در Adper Single Bond 2 کمتر بود (15 نمونه بدون ریزنشت در برابر 14 نمونه). این تفاوت از لحاظ آماری معنی دار نبود. میزان ریزنشت دیواره عاجی در S3 Clearfil Bond کمتر بود (12 نمونه بدون ریزنشت در برابر 10 نمونه) که این تفاوت نیز از نظر آماری معنی دار نبود. در مقایسه بین لبه های مینایی و عاجی نیز در این دو گروه تفاوت معنی داری دیده نشد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که دو ادهزیو سلف اچ و توتال اچ توانایی سیل لبه ای مشابه ای دارند و اما با توجه به کمتر بودن مراحل کاری چسب عاجی سلف اچ و کاربرد آسانتر آن، این چسب عاجی می تواند جایگزین مناسبی برای چسب عاجی توتال اچ با مراحل کاری پیچیده تر باشد.

مقدمه: ژل های سفید کننده ممکن است باعث افزایش ریزنشت در پرکردگی های کامپوزیتی گردند. همچنین استفاده از چسباننده های رزینی مناسب ممکن است ریزنشت را کاهش دهد. هدف از انجام این پژوهش، بررسی میزان ریزنشت در پرکردگی کامپوزیتی با کاربرد چسباننده های رزینی سلف اچ و توتال اچ نسل پنجم، ششم و هفتم پس از کاربرد ژل سفید کننده کارباماید پراکساید 35 درصد بوده است.مواد و روش ها: پس از تهیه حفرات CLV در سطح باکال و لینگوال 30 دندان کشیده شده گاو، دندان ها به 6 گروه (5=n) تقسیم گردیدند. سپس یکی از چسباننده های رزینی (توتال اچ) single bond (گروه های 1 و 4)، (سلف اچ) Prompt L- pop (گروه های 2 و 5) و (سلف اچ) G. bond (گروه های 3 و 6)، در حفرات استفاده شد و سپس حفرات توسط کامپوزیت Z100 ترمیم گردید. در مرحله بعد، گروه های 4 و 5 و 6 در سه نوبت با فاصله زمانی یک هفته به مدت 30 دقیقه تحت تاثیر ژل کارباماید پراکساید 35 درصد،opalescence Quick  قرار داده شدند. نمونه ها پس از 500 مرتبه ترموسایکلینگ در دمای 5±2◦c و55±2◦c ، به مدت 24 ساعت در فوشین بازی 2 درصد قرار داده شدند. سپس دندان ها برش داده شده، نفوذ رنگ توسط استریومیکروسکوپ با بزرگنمایی (40×) بررسی گردید. یافته ها توسط آزمون های Kruskal- wallis و Mann- whithny در سطح اطمینان 0.05 مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: تفاوت آماری معنی داری در ریزنشت با کاربرد چسباننده های رزینی مختلف و ژل سفید کننده 35 درصد کارباماید پراکساید مشاهده نگردید (063/0=p value) با کاربرد ژل سفید کننده، ریزنشت در مارجین لثه ای بیش از مارجین اینسیزالی بود (037/0=p value).نتیجه گیری: ریزنشت در کاربرد چسباننده های رزینی سلف اچ و توتال اچ (نسل پنجم، ششم و هفتم) با ژل سفید کننده کارباماید پراکساید 35 درصد مشابه بوده، میزان آن در مارجین لثه ای بیش از مارجین انسیزالی می باشد. 

بیان مساله: ترمیم های باند شونده نسبت به روش های سنتی و غیر باند شونده دارای برتری های زیادی هستند.باندینگ ها قادرند میزان ریزنشت حدفاصل ترمیم- دندان را کاهش دهند، که سبب کاهش مشکلات بالینی همچون حساسیت پس از ترمیم، رنگ پذیری لبه های ترمیم و عود پوسیدگی می گردند.هدف: هدف از پژوهش کنونی، بررسی میزان ریزنشت حفره های کلاس V ترمیم شده با سیستم های ادهزیو توتال اچ (total- etch) و سلف اچ (Self- etch) بود.مواد و روش: در این بررسی تجربی از 48 دندان پره مولر کشیده شده انسانی استفاده گردید، که در آن ها حفره های کلاس V با اندازه یکسان به گونه ای که نیمی از حفره بر روی مینا و نیم دیگر در سمان قرار داشت، تراشیده شد. دندان ها به روش تصادفی به دو گروه 24 تایی بخش گردیدند. برای ترمیم حفره ها در گروه نخست از سیستم باندینگ توتال اچ اگزایت (Excite) و در گروه دوم از سیستم سلف اچ پرومپت ال-پاپ (Prompt L-Pop) استفاده گردید. دندان ها پس از 24 ساعت نگهداری در آب 37 درجه سانتی گراد زیر 500 بار درجه حرارتی (5 تا 55 درجه سانتی گراد) قرار گرفتند. سپس، سطح دندان ها به وسیله لاک ناخن به جز یک میلی متری پیرامون حفره پوشانده گردید و به مدت 10 ساعت در محلول متیلن بلو 2 درصد قرار داده شد. پس از مانت کردن نمونه ها در بلوک های پلی استر به وسیله دستگاه برش با دیسک الماسی از بعد باکولینگوال برش زده شد. ریزنشت با استریومیکروسکوپ در بزرگنمایی 40 برابر بررسی گردید. داده ها با آزمون های مان ویتنی (Mann- Whitney) و ویلکاکسون (Wilcoxon) واکاوی آماری شدند.یافته ها: گروه توتال- اچ ریزنشت کمتری را در لبه مینایی و عاجی نسبت به سلف اچ نشان داد (.(p<0.05 تفاوت معناداری در رتبه های ریزنشت لبه های مینایی و عاجی دیده شد، که در لبه های مینایی کمتر بود.(p<0.05)نتیجه گیری: سیستم ادهزیو توتال اچ تفاوت معناداری در مقایسه با سیستم سلف اچ در جلوگیری از ریزنشت لبه ای ترمیم های کامپوزیت کلاس V به ویژه لبه مینایی داشت.(p<0.05)

مقدمه: یکی از مهمترین عیوب کاربرد ترمیم های همرنگ دندان، ریزنشت است. این قضیه بخصوص زمانی آشکارتر خواهد بود که حفره ای با دیواره های عاجی جهت اتصال، وجود داشته باشد. با تمامی پیشرفت های صورت گرفته بر روی عوامل اتصال دهنده عاجی، هنوز هیچ ادهزیوی نتوانسته است ریزنشت را در حد فاصل رزین- عاج از بین ببرد. هدف از این مطالعه بررسی اثر فیلر بر ریزنشت ادهزیوهای سلف اچ با عاج و بررسی نمای مرفولوژی ناحیه حد فاصل با میکروسکوپ الکترونی می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی حفرات کلاسV بر روی 60 دندان پرمولر کشیده شده انسانی تهیه شدند. سپس دندانها به صورت تصادفی و بر اساس نوع ادهزیو مصرفی به 6 گروه تقسیم شدند. گروهها شامل سه گروه ادهزیو فیلردار: Xeno III (سلف اچ یک مرحله ای) Clearfil SE Bond (سلف اچ دو مرحله ای) و Excite (توتال اچ) و سه گروه ادهزیو بدون فیلر: iBond (سلف اچ یک مرحله ای) و Bistite II (سلف اچ دو مرحله ای) و Single Bond (توتال اچ) بودند. پس از انجام ترمیم، نمونه ها تحت سیکل حرارتی قرار گرفتند و تست نفوذ رنگ انجام شد. سپس برش های طولی در جهت بوکولینگوالی از هر دندان تهیه و در زیر استرئومیکروسکوپ به منظور بررسی ریزنشت مورد مشاهده قرارگرفت. از هر گروه 2 نمونه جهت بررسی میکرو مرفولوژی حد فاصل رزین- عاج تحت میکروسکوپ الکترونی SEM، آماده سازی شد. آنالیز داده ها با تستهای آماری Mann whitney, Kruskal wallis در سطح معنی داری 0.05=a انجام شد.یافته ها: درگروه ادهزیوهای سلف اچ یک مرحله ای فیلردار (Xeno III) ریزنشت کمتری نسبت به بدون فیلر آن( (iBond مشاهده شد که این اختلافات از نظر آماری معنادار نبود (0.1=P). در گروه ادهزیو سلف اچ دو مرحله ای (0.58=P) و توتال اچ (0.93= (p تفاوت آماری معنی داری بین نوع فیلردار و بدون فیلر مشاهده نشد. در بررسی SEM نشان داده شد که ادهزیوهای سلف اچ، هیبریدلایر نازک تری را ایجاد می کنند اما رزین تگ ها در این سیستم ها بیشتر و منظم تر بوده و رزین به خوبی در فضاهای ایجاد شده در اثر معدنی زدایی نفوذ کرده و پلیمریزه می شود.نتیجه گیری: میزان ریزنشت در سیستم های ادهزیو سلف اچ یک مرحله ای فیلردار یعنی Xeno III نسبت به سایر روشها کمتر بود.در ادهزیوهای سلف اچ دو مرحله ای و تو تال اچ تفاوت معنی داری بین نوع فیلردار و بدون فیلر مشاهده نشد. مشخص شد که ادهزیوهای سلف اچ اگر به صورت دقیق به کار روند سیل بهتری را نسبت به ادهزیوهای مرسوم توتال اچ از خود نشان می دهند چرا که می توانند قسمت زیادی از فضاهای خالی شده در اثر معدنی زدایی را با رزین پرکرده و پلیمریزه شوند.

زمینه و هدف: این مطالعه ex vivo به منظور بررسی میزان ریزنشت در ترمیم های کلاس V کامپوزیتی با استفاده از سیستم های ادهزیو مختلف (سلف اچ و توتال اچ) انجام شد.روش بررسی: 30 دندان مولر سوم کشیده شده سالم انسان انتخاب شد و حفرات کلاس V به ابعاد 5.1×3×3 میلی متر در سطوح باکال و لینگوال دندان ها تهیه شد. دندان ها به 3 گروه تقسیم شدند. باندینگ های مورد استفاده در این مطالعه Excite (Ivoclar/Vivadent) وAdheSE (Ivoclar/Vivadent)  و AdheSE-one (Ivoclar/Vivadent) بودند. پس از استفاده از باندینگ ها، حفرات توسط کامپوزیت InTen-S A1 (Ivoclar/Vivadent) در سه Increment ترمیم و با دستگاه QTH با شدت 700mW/cm2 کیور شدند. پس از 24 ساعت نگهداری در آب 37 درجه سانتی گراد، دندان ها تحت 500 سیکل حرارتی 5-55 درجه سانتی گراد قرار گرفتند و سپس در محلول فوشین بازی 1% به مدت 24 ساعت نگهداری شدند و پس از شستشو با آب در آکریل شفاف سلف کیور مانت شدند و پس از برش زیر استریومیکروسکوپ برای تعیین میزان ریزنشت بررسی شدند. برای آنالیز آماری داده ها از آزمون Mann -Whitney U استفاده شد.یافته ها: در مقایسه مارژین های مینایی و عاجی در هر گروه، میزان ریزنشت در مینا کمتر از عاج بود و در گروه های Excite و AdheSE-one این تفاوت از نظر آماری معنی دار بود (P=0.001، P=0.043). در مقایسه مارژین های عاجی، کمترین ریزنشت مربوط به باندینگ AdheSE بود، البته بین سه باندینگ از نظر آماری تفاوت معنی داری وجود نداشت (P=0.14). در مقایسه مارژین های مینایی، بین سه باندینگ از نظر آماری تفاوت معنی داری وجود داشت (P=0.001) و کمترین ریزنشت مربوط به باندینگ Excite و بیشترین مربوط به AdheSE-one بود.نتیجه گیری: کمترین ریزنشت مارژین مینایی مربوط به سیستم ادهزیو توتال اچ و کمترین ریزنشت مارژین عاجی مربوط به سیستم ادهزیو سلف اچ دو قسمتی بود.

زمینه و هدف: استفاده از کلرهگزیدین برای ضدعفونی سطوح دندانی می تواند اثرات منفی باکتری های باقیمانده در حفره را کاهش دهد. تحقیق حاضر با هدف تعیین اثرات کلرهگزیدین و نیز اثرات حضور همزمان فلوراید و کلرهگزیدین روی استحکام باند ریز کششی ادهزیو های سلف اچ دو مرحله ای انجام شده است. روش بررسی: 20 دندان مولر انسانی برش خورده پس از اکسپوز عاج تهیه و در 4 گروه قرار گرفتند. در شرایط استفاده و عدم استفاده از کلرهگزیدین 2% قبل از باندینگ، ادهزیوهای Clearfil SE Bond و Clearfil Liner Bond F در سطوح عاجی به کار رفته و با کامپوزیت ترمیم شدند. دندان ها یک هفته در دمای 37oC و رطوبت 100% نگهداری و سپس تحت 5000 دور چرخه های حرارتی قرار گرفتند. دندان ها برش خورده و قطعاتی با ابعاد mm 10 × 1 × 1 به دست آمد. استحکام باند ریز کششی قطعات با استفاده از دستگاه ریز کششی تعیین گردید. نتایج با استفاده از آزمون های تحلیل واریانس و توکی (Tukey) مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: استحکام باند Clearfil SE Bond در شرایط با و بدون کاربرد کلرهگزیدین معادل 17.88±5.73 و 20.53±4.22 مگاپاسکال ولی استحکام باند Clearfil Liner Bond F 32.09±9.48 و 32.03±6.93 مگاپاسکال اندازه گیری شد. تفاوت معنا داری از نظر استحکام باند ادهزیوها در شرایط استفاده یا عدم استفاده از کلرهگزیدین دیده نشد. نتیجه گیری: به دلیل خصوصیات ضد میکروبی کلرهگزیدین و عدم تاثیر آن روی استحکام باند ریز کششی قبل از فرآیند باندینگ، استفاده از کلرهگزیدین در اهزیوهای سلف-اچ دو مرحله ایی در شرایط بالینی توصیه می شود.

سابقه و هدف: از آنجا که امروزه استفاده از MTA در درمان های دندانپزشکی رواج زیادی یافته است ترمیم روی آن و مواد و روش مورد استفاده مواد ترمیمی هم مورد توجه قرار گرفته است. اخیرا MTA ایرانی ساخته شده و در دسترس قرار گرفته است (Root MTA). این مطالعه اثر یک سیستم اچ شستشو و یک سیستم سلف اچ را بر باند کامپوزیت به MTA ایرانی بررسی می کند.مواد و روشها: در یک تحقیق آزمایشگاهی با استفاده از یک مولدفلزی ریختگی 20 بلوک آکریلی تهیه شدند. هریک از بلوک های آکریلی دارای یک حفره مرکزی با قطر mm6 و ارتفاع mm2 بود. حفره مرکزی بلوک ها باRoot MTA پر شد. سپس بلوک ها به دو گروه تقسیم شدند. سیستم های باندینگ Single Bond (اچ- شستشو) و Clearfil SE Bond (سلف اچ) طبق دستور کارخانه سازنده روی مواد پوشاننده پالپ دندان به کاربرده شدند. استوانه هایی (2×2 میلیمتر) از کامپوزیت رزین Z100 بر روی نمونه ها قرار گرفته و لایت کیورشدند. استحکام باند برشی نمونه ها اندازه گیری شد. یافته ها با t-test مورد قضاوت آماری قرار گرفتند.یافته ها: میانگین و انحراف معیار استحکام باند برشی کامپوزیت رزین به MTA ایرانی در استفاده از سیستم Single Bond معادل 4.71±1.77 مگاپاسکال و در کاربرد سیستم Clearfil SE Bond برابر 4.79±1.88 مگاپاسکال به دست آمد. اختلاف بین دو گروه از لحاظ آماری معنی دار نبود.نتیجه گیری: در شرایط این پژوهش، استحکام باند برشی کامپوزیت رزین Z100 بهRoot MTA پس از استفاده از دو نوع باندینگ اچ شستشو و سلف اچ یکسان بوده است.